We hebben onze 12 weken shots.

Toen we de apen 4 weken geleden kregen waren ze net 3.5 met 9 weken 4 en nu 8.5 kg weten we in ieder geval waar die brokken blijven. Ik weet nu ook waarom ik steeds zo moe ben. Sta nu konstant met 8.5 kg per arm te gewichheffen. ff stoeien met een touw is gelijk 17 kg trekken.
En met een schofthoogte van 40 cm zijn steeds meer baricades out of bussiness.
We komen net van de DA en we hebben voor zover twee gezonde apen die nu alle shots gehad hebben.
We willen zaterdag op pad en dan wil je dat het liefst met 2 stuiterballen die niet dreinerig zijn van de prikken. En hoewel het zelden gebeurt dat ze er even ziek van worden. Hebben we daar morgen gewoon een risico dag voor ingepland.

En we hebben ook weer geluk dat ook deze 2 met plezier naar de DA gaan. En dat ligt voor 80% aan de DA en 20% aan de voorbereiding van het bezoek aan de DA. Ze moeten lol hebben als ze naar de DA gaan en ondertussen de aandacht afleiden van de minder aangename delen van het bezoek en dat lukt onze DA redelijk goed.

De voorbereiding ligt wat moeilijker maar we gaan zo vroeg mogelijk en proberen als eerste aan de beurt te zijn, in de wachtkamer zo veel mogelijk spelen en de aandacht afleiden. Als eerste naar binnen heeft als voordeel dat ze dan geen enge dieren geluiden uit die kamer horen komen. Later is dat niet zo belangrijk meer maar nu nog wel, eenmaal schrik is altijd schrik dat krijg je er niet meer uit.

Gisteren ging de buurman plotseling aan de schutting boren dat gaf een hels kabaal en de stuiterballen stomde naar binnen en gingen achter de bank zitten.
Hebben we de 2 mee naar buiten genomen en zijn gaan spelen met een touw. We hebben de buurman gevraagt om nog een paar keer te gaan boren en terwijl hij dit deed zijn we onverstoorbaar verder gegaan met spelen. Als een van de 2 afhaakte, om naar het geluid te luisteren, hebben we hem direct weer bij het spel betrokken.
Nu zijn ze er overheen. Dus kan de buurman jammer genoeg verder gaan met boren.