Blurb!!!!

Tja en zo voel ik me ook. Gaat ff niet goed met de schrijver maar ben niet de enige alhoewel wel de lastigste. En nu heeft Berandal ook een verkoudheid te pakken. Hij is een beetje erg rustig en snotterd. Het gemis van het actieve van Berandal wordt druk gecompenseerd door Beethoven die drukker is dan ooit en hij heeft nergens last van.
Ach en het weer werkt ook niet helemaal mee een beetje somber allemaal. Ze zitten binnen terwijl ze het liefst buiten zijn. Heb normaal ook de deur gewoon open maar alles is buiten nu nat en mijn woonkamer verandert steeds naar een type modderpoel.

Ok ik wilde er 2 en die brengen ook 2x zoveel rotzooi binnen.
Dat ze niet naar buiten kunnen brengt ook andere zaken naar voren. meer brokken = meer energie en dat laatste moet ze ook ergens kwijt.
Dus zoeken ze binnen maar wat te doen en ze vinden altijd iets. Kabels, boeken, papier,kleding. Allemaal heerlijke zaken om die nieuwe tandjes en kiezen op uit te proberen.
Beethoven vond een touwtje en trok eraan maar had niet door dat daar een tafeltje aan vast zat dus ........
En alles is een trofee om mee naar het hok te nemen en aan je broertje te laten zien.
Mopperen heeft daar alleen maar een negatief effect en dus lopen we maar achter de hondjes aan om onze zaken te redden.

Dat laatste dus echt niet he!!!!!
gelukkig hebben we een bench die dicht kan;-))

Hoera Onze Berandal heeft de vierde prijs in zijn leeftijd categorie op de jonge boxerhondendag in Tilburg.

We wisten het al een aantal weken dat we naar deze dag zouden gaan. En we hebben Berandal ingeschreven. Beethoven de volgende keer.En zaterdag hebben we nog even getraind hiervoor. Uit eindelijk vonden we het beste dat Arnold de fokker met hem zou lopen en dat was maar goed ook Er komen bij zo'n show best wel veel dingen kijken. Vanmorgen was het zo ver en we zijn zo rond 8.30 op Tilburg aan gereden. Onder weg de pups lekker bezig gehouden en dat scheeld in de wagenziekte. Daar aangekomen waren we gelukkig een van de eerste zodat de wagen lekker dichtbij stond.
Daarna het span nog even uitgelaten. Cora was al naar binnen naar de inschrijving.
Daarna hebben we ons geinstaleerd op het terras tegen het hek, lekker rustig voor de pups en we konden het hele terrein goed overzien. En wat heel erg belangrijk was dat we op deze warme zonnige dag lekker onder een grote parasol zaten. Lekker koel ook voor de pups. De hele dag stroomde de mensen met boxers binnen van alle leeftijden, een prachtig gezicht en ook vanuit het hele land. Niet lang nadat we gesetteld waren kwamen Jolanda en Arnold de eigenaars van April de moeder van het span.
Ape trots was ik toen onze Berandal het veld in moest, ik heb wat foto's gemaakt en nog trotser was ik toen ik de very good's van de keurmeester hoorde. toen er 8 van de 12 weg gestuurd werden en Berandal een lintje kreeg dat hij een van de 4 geselecteerde was kon de dag niet meer stuk. Jolanda en Arnold waren ook bere trots met Berandals resultaat. Ondertussen had beethoven niets te klagen, Een hele schare vriendinnetjes van het menselijke ras knuffelde Beethoven helemaal aan gort iets waar hij helemaal niet over klaagde. Gelukkig had ook Berandal daarover niets te klagen. Doordat we op het terras zaten en niet op het terrein zelf zaten de pups ook een beetje uit de shaduw van de andere boxers. Op het veld zaten soms een paar Boxers te dicht bij elkaar wat hier en daar een snouw en een grom opleverde. Nou zijn de pups wel wat gewend en niet bang uitgevallen maar toch.
Ok door die selectie waren we dus wel verplicht tot het einde te blijven en daar zaten we dan, nu vielen de prijzen voor het voedsel en de drank best wel mee en de tijd schoot goed op als je het naar je zin hebt. en dan was het weer Berandals beurt om naar het veld te komen voor de laatste selectie, dat was snel gebeurt en Berandal kreeg een vierde plaats en de bijbehorende beker. Heerlijk gevoel is dat als je pup een prijs krijgt. Daarna nog even wachten voor het keurings rapport en kijken naar de overige prijsuitreikingen. Daarna weer naar eindhoven terug naar het aldaagse.

Tja

Tjonge het is wat. Je beseft niet waar de tijd blijft, Zo zit je in Bentheim dan ben je een stenen stookhok aan het slopen om plaats te maken voor je caravan. Dan vind je ineens de energie om de garage op te ruimen, nadat je al 20 keer een blauw scheenbeen hebt opgelopen om iets te zoeken in die puinhoop. Je snoeit nog wat bomen en dan zie je dat je pups geen pups meer zijn. Ze wisselen als een tijdje ze worden wat baldadig, ze blijven niet meer in de buurt, ze worden steeds dover.
Natuurlijk let je wel constant op ze maar je ziet ze niet groeien.
Natuurlijk Berandal hiep persoonlijk de stenen ontwijken toen ik het stookhok sloopte en beide waren erg in touw om in de weg te lopen toen de garage uitgemest werd. Ook waren ze druk bezig met het ontwijken van de neervallende takken toen ik de bomen aan het snoeien was. Maar je ziet ze niet echt groeien.
als ze willen kunnen ze al zit, volg, stamooi, hier. Wat ze beslist al kunnen is praten en dan in de vorm van doorgeven wat ze willen. Bak rammel rammel ik heb dost en het water is op. Wehebben de 2 twee ronde camping stoelen gegeven waar ze heerlijk opgerold in kunnen liggen het effect van een hangmat. Sindsdien komen ze niet meer op de bank. Dat is een slag gewonnen maar een nieuwe dient zich aan. Ze kunnen voortaan met hun snuit op de voorkamertafel. En daar lagwel eens wat voedsel.

Niet meer dus.!!!