Na de vakantie.

De koters zijn alweer zo'n 10 cm hoger het gaat snel we merkten dat het best tijds onze vakantie.
Al daar was Jacky de Jack Russel waar ze al eerder mee speelden. Al ook een Rotweiler vrouwtje van vrienden van ons. Odi zoals ze heet was meteen smoor op de 2 donderstenen en heeft ze gedurende de gehele periode niet meer uit het oog gelaten.
Maar die verhalen zitten in de pen en zal ik zeker nog toevoegen.
Nu echter moet ik de kleine foutjes die er tijdens de vakantie ingeslopen zijn weer uit halen. Zo hebben soms van de vrijheid gebruik gemaakt om overal te plassen zodra we het niet zagen of ze dachten dat we het niet zagen. En ze dachten dat ook hier in de tuin te gaan doen. Nee dus!! Ik vond het al erg dat ik nu maar de gehele tuin ter beschikking heb moeten stellen. Omdat ze gewoon over alle omheiningen springen. Nu waren we daar al bijna klaar met aanpassen dus was het ook weer niet zo erg.
En de rest hebben we deze week nog ff gedaan.

Soms valt m'n kin wel eens op de grond.!!!!

Je bent toch wel erg bezig met de pups een geluidje een piepje en je ogen zoeken automatisch de kant waar ze zouden moeten zijn.
Maar er zijn ook van die momenten dat je precies weet waar ze zijn en dan zit ik rustig te kijken wat ze doen.
Heb je niks beters te doen, ja dat ook maar ........
Zo is het me opgevallen dat ze soms dingen simultaan doen.
Zo draait de een zich op zijn rug ,strekt alle pootjes en nek en hoofd lang uit en rolt dan langzaam naar de andere kant door, nog geen seconde later doet de andere dat exact op de zelfde manier. Of ze liggen aan je voeten te slapen maar dan als een kopie van de ander, languit pootjes op de zelfde manier over elkaar en als de een zich verlegd dan de ander een tel later op de zelfde manier.
En nee ze zijn niet wakker maar echt diep in slaap, dus ze zien het niet van elkaar.

Nou we het toch over poepen hebben.

Hier in de gemeente eindhoven kan je maar beter geen hond zijn. Om de een of andere reden schijnt de wethouder die ze aanstellen voor het honden beleid nooit tot het type diervriendelijk te kunnen zijn. Ik heb ik de jaren al wat onzin voorbij zien komen en ik denk dat er maar weinig Eindhovenaren zijn die het nog serieus nemen.
Dan weer in de bosjes, dan weer in de goot,dan weer in een perkje Speciale afgesloten tereintjes die, dan weer met gras en dan weer met zand en dan weer met gras gevult worden maar die allemaal een ding gemeen hebben er wordt veel te weinig onderhoud aan gepleegt. Nu moet je het weer in zakjes opruimen, maar ik heb zo het idee dat we de enige zijn die dat doen. Toen onze vorige hond pup was kreeg je de intrede van de afgesloten uitlaat stukjes van 5 bij 5 meter. eerst kon je daar om heen lopen en dat was wel makkelijk kon die aan de riem blijven. Nu kun je er vaak niet meer om heen lopen omdat dat allemaal is volgegroeid.
Bij ons achter hadden ze zo'n hok recht tegen over een oudmetaal handel geplaatst. Buiten de herry niet zo'n probleem ware het niet dat daar 2 waakhonden rond liepen die tegen alles gromden en blaften. Na een aantal jaar hebben ze die weg gehaald en moest je je hond die je net geleerd had daar te poepen , afleren daar te poepen want het was ineens weer grasveld.
Nu zijn de waakhonden ook weg en iedereen laat er zijn hond uit op de ligweide, want dat is het daar eigenlijk, en niemand ruimt het op. Ze hebben er nog een bak neer gehangen met poepzakjes, maar die zakjes vond de jeugd ook wel interessant en zijn dus weg er wordt ook niet meer aangevult. Een ander veldje waar ook een vuilnisbak hangt haalt een of andere zwerver de poepzakjes er iedere keer uit, waarschijnlijk bewaart ie er wat zaken in.
Er is hier nu nog maar een honden uitlaatplaats, het waren er eerst 3, en die wordt heel slecht onderhouden. De jeugd gebruikt dat ook voor het weggooien van het afval van de Mac. en wie weet wat daar nog doorheen zit wat dat is nu net die groep die een hekel aan honden hebben. Bovendien hebben ze dat hok nu net geplaatst naast een woning waarvan de man heel erg bang is voor honden. En die heeft daar dus al jaren verschrikkelijk last van.

Een bericht met een luchtje.

Om de een of andere reden moeten de pups een aantal keer in de eerste maanden ontwormt worden. Vanmorgen was daar weer zo'n moment voor. Dat vonden ze helemaal niet fijn, en dat hebben ze ons ook laten merken ook. Alles zat onder de smurry maar gelukkig is het meeste naar binnen gegaan.
Maar nu zijn ze bezig met de 2de ronde wraakneming. Ze zijn van dat spul flink aan de schijterij. En dat kan je niet met een poepzakje opruimen.
Nou ja het hoort erbij zullen we maar zeggen.

Ze staan zelfs op mijn buckle gekocht in onze countrydagen. Gelukkig weer gevonden.

2 broertjes.

Soms zit, ik half aan de pc half uit het raam kijkend wat de twee stuiterballen aan het uitspoken zijn, wat te lamballen. Je ziet ze de ene keer samen een oude melk fles voorttrekken en dan weer om een balletje vechten bezig in de tuin. echter zo nu en dan gaat het even om niets fel grommend en met open staande bekjes gaan ze echt hard tegen elkaar te keer. Niet zelden hoor ik er een piepen om dat de ander hem te hard gebeten heeft of op een plaats geraakt heeft waar die het beslist niet graag had. Later zien we dan wel ergens gaatjes en ik roep wel dat dat niet mag omdat het velletje straks niet meer verkoopbaar is maar ach echt ingrijpen laat ik wel uit mijn hoofd. Eventuele wondjes zijn altijd wel te behandelen met wat calendula zalf en soms zit een hoofdje vol met kleine korstjes. He het zijn 2 mannetjes en ze leren nu wat wij als kinderen met spelletjes als boter kaas en eieren tic tac to drie op een rij leren. Je hoeft niet door te gaan tot het uiterste om op een bepaald moment toe te geven dat de ander betere kaarten heeft en dat morgen de situatie geheel anders kan zijn.
Toch huiver je soms een beetje als je ze tegen elkaar hoort grommen en blaffen en je kunt ze even niet zien.
Ze hebben niet echt een versterker nodig om de boodschap over te brengen en wat ik hoor klinkt echt genoeg. En als ik dan plotseling helemaal niets meer hoor ga ik toch maar even kijken wie er over gebleven is.
Maar dat is eigenlijk helemaal niet nodig want meestal vind ik ze dan vredig slapend of er helemaal niets heeft plaats gevonden. Lekker rug aan rug of kop aan kop op een stukje kussen of een handdoek dat ze net hebben veroverd.

Dagje naar het bos.

Pff wel wat overdreven dagje was maar een paar uur. Maar het waren voor de 2 weer genoeg indrukken om weer een tijdje vooruit te kunnen. Lekker los op de hei rondstruinen met hun vriendje Jacky een 18 maanden oude Jack Russel. Die keer op keer wat vaderlijke instincten liet zien.
Effe lekker onbekommerd achter elkaar aan rennen. Wat spelen in het water wat soms best wel diep leek. Is een leuk speel bos op nog geen 5 min van waar we wonen. en eigenlijk praktisch nog in de stad. Ben er vaak geweest met mijn vorige vriend die zich daar uitstekend heeft vermaakt. Helaas zijn de snelwegen die er op grenzen tot ver in het bos te horen, maar ja daar wonen geen mensen met kapitale woningen en dus zijn daar geen geluidschermen nodig. Ok dat is even een side note. Verder is het er prachtig om foto's te maken, zowel van de natuur als van de spelende honden.

Zie maar ik heb weer een paar foto's toegevoegd. Ook onderaan wat grotere.

Wij willen spelen.!!

Uitlaten moet leuk zijn vooral als ze klein zijn willen ze vaak niet naar buiten.
Dus wat deed deze jongen halverwege laste ik een speelpauze in. op een veld je even los en met een tak met bladeren spelen. Laat ze maar lekker achter die tak aan hollen zonder dat ze die echt te pakken krijgen. Dat is echte lol een speel kwartiertje dat zowel voor mij als voor de jongens pure fun is.
Probleem is dat ze het zo leuk vinden dat ze als ze nu met mij uitgaan, als een speer alles doen en dan met 20 kg trekkracht me naar het veldje trekken.
We want fun, en dus gaan we nu een tijdje de andere kant op naar een ander veldje een stuk verder op want we gaan nu trainen.

Hoera onze eerste schooldag!!!!!

Het scheelt wel, je moet er gewoon naar toe hoeveel honden je ook gehad hebt. De puppie jaren en hoe er mee om te gaan vergeet je gewoon op den duur en bovendien het is 9 jaar geleden en in die tijd is er zoveel gebeurt en zo veel veranderd dat het gewoon het beste is dat je met je nieuwe pups even naar school gaat.
Bovendien onthoud je meestal wel wat er fout is gegaan en vaak zorgen subtile verschillen in aanpak van de opvoeding ervoor dat latere kleine irritaties worden voorkomen. Was je van oudsher gewend je hond te helpen zitten door lichte druk op de onderrug van het beestje, hoorde we nu dat het beter is je hand onder het kontje te schuiven richting de knieen zodat je door in de knieholten te drukken het automatisch laat zitten. En dat scheel als er eventueel HD ontstaat. He die was nieuw voor me maar ik ben dan ook voor het eerst op een boxer puppie training. En we voelen ons net Harry Potter op de toverschool. Iedereen heeft hier boxers dus is het ook heel gewoon dat de specifieke boxer eigenschappen hier uitgebreid aan bod komen.

He en als plus puntje zagen ze vandaag moeders en oma en tante en hun straal witte zusje jetje nu anders heet :Black Beauty. Trouwens op onze stamboom papieren staan ook 2 andere namen. Laten we die voorlopig aan houden als onze artiesten naam.
Die we binnen kort mischien wel nodig gaan hebben als we naar onze eerste show gaan.
Dus we gaan straks even lekker oefenen met een leuk loopje. We moeten nog even staatsie foto's gaan maken voor de catalogus. Misschien gaan we wel helemaal naar de top..........Nheeeeeeeeee ik denk het niet.

effe weze socializeren!!!

Gisteren naar een castle fest geweest in Lisse. Groot spectakel met toch wel iets meer mensen dan we gedacht haddden.
Vroeg opgestaan pups maar een klein deel van de brokken gegeven(wagen ziekte ), na aankomts de rest.
Daar aangekomene stonden onze vrienden al te wachten. Met ja hoor Jacky een 18 maanden oude jack russel, die eerst met Berandal kennis maakte en toen die door liep merkte dat er nog een stuiterbal was toen die Beethoven tegen kwam.
Nadat we de ongeveer een urrtje over het spectakel waren gelopen langs alle kraampjes met om de 5 meter iemand die voorover boog van Ohhh Wat een schatjes, durf het bijna niet te vragen??
Besloten we om een pauze in te lassen. ze begonnen duidelijke tekenen van vermoeidheid te vertonen. Dus zijn we maar ergens bij een stalletje gaan zitten waar we wat konden eten en drinken. Na een goed half uurtje zijn we weer verder gegaan.
Ze hebben heel veel andere mensen gezien en andere honden van groot tot klein. tegen half 2 zijn we weer een plaats op gaan zoeken voor een grote rust periode. Eten gegeven en lekker slapen in de herry van de muziek van het podium en het geroezemoes van alle mensen rond om ons. Het gehamer van een smitse, gekletter van wapens tijdens een show. De rest van de dag hebben we die plaats als uitval basis benut waar de hondjes achter bleven en alleen nog uitgelaten werden. Wat ze heerlijk beviel.
Al met al kunnen we de dag als geslaagt beschouwen ze waren nergens bang voor kwamen in kontakt met de meest raar uitgedoste ridders trollen tovenaars elven bosmannen. En werden door iedereen verwent geknuffelt en vertroeteld. Ja Boxers he........
Eh zijn dat eehhhh boxers, ehh ja met een staart he.... ohh wat zijn ze lief... mag ik ze aaien.....wij hebben ook een boxer thuis .... wat zijn ze nog lief he......
Heeee kijk 2 stuiterballetjes....... snel snel ff aaien ja ik moet weer naar me kraam....

..............Ach kijk PUPPIES!!!........

We hebben onze 12 weken shots.

Toen we de apen 4 weken geleden kregen waren ze net 3.5 met 9 weken 4 en nu 8.5 kg weten we in ieder geval waar die brokken blijven. Ik weet nu ook waarom ik steeds zo moe ben. Sta nu konstant met 8.5 kg per arm te gewichheffen. ff stoeien met een touw is gelijk 17 kg trekken.
En met een schofthoogte van 40 cm zijn steeds meer baricades out of bussiness.
We komen net van de DA en we hebben voor zover twee gezonde apen die nu alle shots gehad hebben.
We willen zaterdag op pad en dan wil je dat het liefst met 2 stuiterballen die niet dreinerig zijn van de prikken. En hoewel het zelden gebeurt dat ze er even ziek van worden. Hebben we daar morgen gewoon een risico dag voor ingepland.

En we hebben ook weer geluk dat ook deze 2 met plezier naar de DA gaan. En dat ligt voor 80% aan de DA en 20% aan de voorbereiding van het bezoek aan de DA. Ze moeten lol hebben als ze naar de DA gaan en ondertussen de aandacht afleiden van de minder aangename delen van het bezoek en dat lukt onze DA redelijk goed.

De voorbereiding ligt wat moeilijker maar we gaan zo vroeg mogelijk en proberen als eerste aan de beurt te zijn, in de wachtkamer zo veel mogelijk spelen en de aandacht afleiden. Als eerste naar binnen heeft als voordeel dat ze dan geen enge dieren geluiden uit die kamer horen komen. Later is dat niet zo belangrijk meer maar nu nog wel, eenmaal schrik is altijd schrik dat krijg je er niet meer uit.

Gisteren ging de buurman plotseling aan de schutting boren dat gaf een hels kabaal en de stuiterballen stomde naar binnen en gingen achter de bank zitten.
Hebben we de 2 mee naar buiten genomen en zijn gaan spelen met een touw. We hebben de buurman gevraagt om nog een paar keer te gaan boren en terwijl hij dit deed zijn we onverstoorbaar verder gegaan met spelen. Als een van de 2 afhaakte, om naar het geluid te luisteren, hebben we hem direct weer bij het spel betrokken.
Nu zijn ze er overheen. Dus kan de buurman jammer genoeg verder gaan met boren.

We maken vorderingen. :-))

Hiep hoi we zijn de strijd richting zindelijkheid aan het winnen. Ze gaan met plezier mee uitwandelen en gaan steeds minder zitten van ik vind het niet meer leuk.
We gaan ook wat verder grotere afstanden komen meer mensen tegen en meer andere honden. Toch is er iets fout gegaan, zaterdag kamen er blijkbaar teveel mensen ineens de woonkamer binnen EN 2 KINDEREN. de stuiterballen stoven achter en onder de banken en kwamen pas langzaam en voorzichtig weer naar voren.
We merken nu dat ze vooral buiten een beetje weg deinzen voor kinderen als deze op hun afkomen. OK ik ben een volwasene en ze staan bij mij ook niet bovenaan aan mijn lijstje van favorieten. Toch moeten ze leren niet weg te duiken. En dus zullen we een pact moeten sluiten met het menselijk equivalent van puppies. Ik denk dat dat een taak voor Cora zal worden.