Gisteren Meegedaan aan een Sinterklaas feestje van mijn vorige werkgever.
Pakweg zo'n 1000 kinderen en volwassenen. Nou deed cora de EHBO in de zaal en ik daar de bar voor de medewerkers, De sint en veel zwarte medewerkers en witte medewerkers, een drukte van jewelste met muziek van de muzikanten die staan te oefenen pieten die elkaar helpen perfect te worden enz. Ook onze 2 waren van de partij. En wat denk je ............ poes lief niet voor te stellen. Op zit gingen ze zitten en op af gingen ze liggen. Het leken wel kinderen op pakjes avond. En dat terwijl ze normaal amper luisteren.
Vaak doen ze net als of ze "af" voor de eerste keer horen. Nou ze stalen in ieder geval weer eens de show. En eenmaal weer thuis.............
maandag 26 november 2007
vrijdag 23 november 2007
De les vandaag is kuiten bijten!!!
Vorige week zijn ze ineens van stevig knokken over gegaan op intimidatie grommen.
Zo noem ik het maar want in plaats van het normale trekken en sjorren aan hun kousen en flossen bleven ze nu gewoon naast op of onder elkaar liggen. En met een geweldig grommen en snouwen probeerden ze elkaar te overbluffen het Item van dat moment los te laten. Dan liet de een het los en een moment daarop liet de ander het los en soms was ik het even zat en dan riep ik GENOEG ...... en dan lieten ze het beide los.
Deze week begon wat rustiger Ik dacht dat Berandal in het weekend een spier verrekt had in zijn nek omdat hij jankte van de pijn aan zijn nek als ie wakker werd en als we hem beet pakte. Hij wilde bijna ook niet gaan liggen en was erg rusteloos. En denk je dat Beethoven clementie had met zijn broer, nou vergeet het maar. Die ging gewoon voor de kamer deur staan van als je niet knokt kom je er niet in.
Bij de DA bleek het beestje zelfs na een kwart paracetamol met 39.9 koorts rond te lopen. oeps foutje .......
Hadden we ons net afgeleerd om om de andere dag die thermometer in de reed van die hondje te steken was het dit keer beter geweest om het wel te doen.
Dus geen spierpijn maar darm catarag heeste en bij de volgende uitlaat ronde ja hoor beide aan de schijt. Dat was nou niet bepaald wat de doctor mij had voorgeschreven.
Gelukkig ging het met Berandal al snel beter na de medicijnen. En liet ie Beethoven al snel weten dat hij hier niet de baas was. En hij heeft gelijk want dat ben ik.
En dus gingen ze verder in het zich bekwamen in de intimidatie leer. Nu van morgen grommen ze wat minder en zijn ze over gegaan naar het hoofdstuk kuiten bijten. Waardoor de tegenstander gedwongen wordt om te gaan zitten om te voorkomen dat ze in de kuiten worden gebeten.
En daar zit ik dan nu naar te kijken.
Ps we hebben van de DA verschrikkelijk op ons donder gehad dat we de hondjes paracetamol gaven dat schijnt erg slecht te zijn voor de lever. Dus dat weten we ook weer.
Zo noem ik het maar want in plaats van het normale trekken en sjorren aan hun kousen en flossen bleven ze nu gewoon naast op of onder elkaar liggen. En met een geweldig grommen en snouwen probeerden ze elkaar te overbluffen het Item van dat moment los te laten. Dan liet de een het los en een moment daarop liet de ander het los en soms was ik het even zat en dan riep ik GENOEG ...... en dan lieten ze het beide los.
Deze week begon wat rustiger Ik dacht dat Berandal in het weekend een spier verrekt had in zijn nek omdat hij jankte van de pijn aan zijn nek als ie wakker werd en als we hem beet pakte. Hij wilde bijna ook niet gaan liggen en was erg rusteloos. En denk je dat Beethoven clementie had met zijn broer, nou vergeet het maar. Die ging gewoon voor de kamer deur staan van als je niet knokt kom je er niet in.
Bij de DA bleek het beestje zelfs na een kwart paracetamol met 39.9 koorts rond te lopen. oeps foutje .......
Hadden we ons net afgeleerd om om de andere dag die thermometer in de reed van die hondje te steken was het dit keer beter geweest om het wel te doen.
Dus geen spierpijn maar darm catarag heeste en bij de volgende uitlaat ronde ja hoor beide aan de schijt. Dat was nou niet bepaald wat de doctor mij had voorgeschreven.
Gelukkig ging het met Berandal al snel beter na de medicijnen. En liet ie Beethoven al snel weten dat hij hier niet de baas was. En hij heeft gelijk want dat ben ik.
En dus gingen ze verder in het zich bekwamen in de intimidatie leer. Nu van morgen grommen ze wat minder en zijn ze over gegaan naar het hoofdstuk kuiten bijten. Waardoor de tegenstander gedwongen wordt om te gaan zitten om te voorkomen dat ze in de kuiten worden gebeten.
En daar zit ik dan nu naar te kijken.
Ps we hebben van de DA verschrikkelijk op ons donder gehad dat we de hondjes paracetamol gaven dat schijnt erg slecht te zijn voor de lever. Dus dat weten we ook weer.
vrijdag 9 november 2007
Jong geleerd ...........
Ik stoei graag met de jonkies en dan doe ik dat niet direct zacht zinnig. Ze gaan met elkaar ook niet zachtzinnig om en bijten elkaar op de vreemste plaatsen, nu Dat doe ik ze niet overal na maar met mijn handen knijp ik ze overal waar ik ze pakken kan. Het is nooit laat ik de baas beschermen maar altijd meer van laat ik mijn broertje helpen(beschermen) tegen de baas. Zodat ik altijd tegen alle 2 sta te knokken. Nu ze ouder worden merk ik dat ze zachter en voorzichtiger worden. Hoewel mijn oog nu iets anders probeerd te zeggen. OK er gaat wel eens iets mis in de hitte van het spel.
Nu probeer ik ze tijdens het stoeien alert te houden dat het een spel is en stop dan ook geregeld even met het woord kus waarna de strijd even stopt en ik helemaal afgelebbert wordt. Daarna ga ik weer verder. Wat schets mijn verbazing Ik zie ze van de week extact het zelfde met elkaar doen. Tijdens het knokken met elkaar gaat regelmatig de een of de ander op de ho-ijzers staan en lebberen ze elkaar even af waarna ze rustig verder gaan.
Nu probeer ik ze tijdens het stoeien alert te houden dat het een spel is en stop dan ook geregeld even met het woord kus waarna de strijd even stopt en ik helemaal afgelebbert wordt. Daarna ga ik weer verder. Wat schets mijn verbazing Ik zie ze van de week extact het zelfde met elkaar doen. Tijdens het knokken met elkaar gaat regelmatig de een of de ander op de ho-ijzers staan en lebberen ze elkaar even af waarna ze rustig verder gaan.
dinsdag 6 november 2007
Stoeien of echt knokken.
Ze gaan weer ruim in hun vel zitten, apart van het feit dat Boxers toch al ruim in hun vel zitten geeft dat hier aan dat er weer een groeistuip aan zit te komen.
Aan alles is te merken dat ze nu echt pup af zijn. De donders breken uit als ze maar even de kans zien en het kost een stuk meer moeite om ze onder de knie te houden.
Beethoven is nu veel aangenamer om mee te spelen en Berandal doet steeds meer zijn naam eer aan. Kauwbotten zijn niet meer in, soms zie wat knaagplekken aan het hout van de meubelen. Ik weet nog niet van wie maar ik vermoed van Berandal. Beethoven zie ik vaker een kauwbot pakken terwijl Berandal daar niet graag aan knauwt.
Ik kan wel boos zijn maar dat is toch een periode waar we door moeten, die groeiende kaken bezorgen ze veel last. Ze hebben beide een mooi gebit waar ik zelf ook blij mee ben omdat nu mijn armen er eindelijk niet meer zo gehavend uitzien.
Ik moet nu meer oppassen voor die poten van ze en de scherpe nagels en dat het er 2 zijn, hondjes dan.
Maar daar was eigenlijk dit stukje niet voor, ik wilde eigenlijk een stukje schrijven over de band die de 2 nu hebben, ze ruzieen niet meer zoveel en dat terwijl ik nog steeds geen rangorde kan ontdekken. Sterker nog ze spelen uitstekend samen.
Beethoven wordt steeds rustiger en Berandal wordt wat actiever en dat vind ik natuurlijk prima.
OK er zal wel weer ergens een addertje onder het gras zitten, of misschien is het alleen stilte voor de storm, ik vind het goed zo. Eventjes in wat rustiger vaarwater.
En het doet mij ook goed als ik mijn boek zit te lezen en vanuit mijn ooghoek de 2 heerlijk zie ravotten om een balletje. En ook nu terwijl ik dit inklop, OK ik moet wel eens ingrijpen als het balletje in een schoen terecht is gekomen en ze in de hitte van het spel ook maar even de schoen mee nemen.
Ze worden in hun spel wel steeds geraffineerder zo gaan ze op hun rug liggen om zo het balletje uit elkaars bek te jatten, of wordt er even flink in de ander zijn poot gebeten zo dat ie zijn bek wel open moet doen en het balletje dan moet los laten.
Het balletje wordt tegen mijn buik aan gedrukt zodat de ander er nietbij kan.
Overigens proberen ze me konstant bij hun spel te betrekken. Iets wat niet altijd uitkomt.
Aan alles is te merken dat ze nu echt pup af zijn. De donders breken uit als ze maar even de kans zien en het kost een stuk meer moeite om ze onder de knie te houden.
Beethoven is nu veel aangenamer om mee te spelen en Berandal doet steeds meer zijn naam eer aan. Kauwbotten zijn niet meer in, soms zie wat knaagplekken aan het hout van de meubelen. Ik weet nog niet van wie maar ik vermoed van Berandal. Beethoven zie ik vaker een kauwbot pakken terwijl Berandal daar niet graag aan knauwt.
Ik kan wel boos zijn maar dat is toch een periode waar we door moeten, die groeiende kaken bezorgen ze veel last. Ze hebben beide een mooi gebit waar ik zelf ook blij mee ben omdat nu mijn armen er eindelijk niet meer zo gehavend uitzien.
Ik moet nu meer oppassen voor die poten van ze en de scherpe nagels en dat het er 2 zijn, hondjes dan.
Maar daar was eigenlijk dit stukje niet voor, ik wilde eigenlijk een stukje schrijven over de band die de 2 nu hebben, ze ruzieen niet meer zoveel en dat terwijl ik nog steeds geen rangorde kan ontdekken. Sterker nog ze spelen uitstekend samen.
Beethoven wordt steeds rustiger en Berandal wordt wat actiever en dat vind ik natuurlijk prima.
OK er zal wel weer ergens een addertje onder het gras zitten, of misschien is het alleen stilte voor de storm, ik vind het goed zo. Eventjes in wat rustiger vaarwater.
En het doet mij ook goed als ik mijn boek zit te lezen en vanuit mijn ooghoek de 2 heerlijk zie ravotten om een balletje. En ook nu terwijl ik dit inklop, OK ik moet wel eens ingrijpen als het balletje in een schoen terecht is gekomen en ze in de hitte van het spel ook maar even de schoen mee nemen.
Ze worden in hun spel wel steeds geraffineerder zo gaan ze op hun rug liggen om zo het balletje uit elkaars bek te jatten, of wordt er even flink in de ander zijn poot gebeten zo dat ie zijn bek wel open moet doen en het balletje dan moet los laten.
Het balletje wordt tegen mijn buik aan gedrukt zodat de ander er nietbij kan.
Overigens proberen ze me konstant bij hun spel te betrekken. Iets wat niet altijd uitkomt.
Abonneren op:
Posts (Atom)
