Ik stoei graag met de jonkies en dan doe ik dat niet direct zacht zinnig. Ze gaan met elkaar ook niet zachtzinnig om en bijten elkaar op de vreemste plaatsen, nu Dat doe ik ze niet overal na maar met mijn handen knijp ik ze overal waar ik ze pakken kan. Het is nooit laat ik de baas beschermen maar altijd meer van laat ik mijn broertje helpen(beschermen) tegen de baas. Zodat ik altijd tegen alle 2 sta te knokken. Nu ze ouder worden merk ik dat ze zachter en voorzichtiger worden. Hoewel mijn oog nu iets anders probeerd te zeggen. OK er gaat wel eens iets mis in de hitte van het spel.
Nu probeer ik ze tijdens het stoeien alert te houden dat het een spel is en stop dan ook geregeld even met het woord kus waarna de strijd even stopt en ik helemaal afgelebbert wordt. Daarna ga ik weer verder. Wat schets mijn verbazing Ik zie ze van de week extact het zelfde met elkaar doen. Tijdens het knokken met elkaar gaat regelmatig de een of de ander op de ho-ijzers staan en lebberen ze elkaar even af waarna ze rustig verder gaan.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Mooi weer eens iets over de stuiterballen te lezen. Hoewel belhamels inmiddels misschien een betere aanduiding is, zo te lezen worden de pups ondertussen aardig pub(er)s.
Dat ze het "kus" gedrag overnemen vind ik niet zo heel vreemd, het behoort tot het sociale repertoire van hondachtigen: als ze jong zijn om te bedelen om (vast) voedsel, als ze ouder zijn als symbool van onderwerping en bondingritueel.
Een reactie posten