En dan nu een stukje over mijn twee duveltjes.

Ze groeien als kool, we kunnen echt zien waar de brokken blijven. En met de lengte en de hoogte ook hun eigenwijze karakter.
Het beginnen echt 2 persoonlijkheidjes te worden, eigenlijk moet ik zeggen 4 persoonlijkheidjes want apart zijn het kompleet andere honden dan waneer je ze samen hebt. We merken ook dat ze niet echt tegen alleen zijn kunnen en dan bedoel ik alleen buiten elkaar. We laten ze nu ook vaak apart uit omdat dat beter is voor het trainen. En als de ander dan achterblijft zien we dat Beethoven zenuwachtig op en neer loopt en Berandal gaat huilen als ie helemaal alleen is.
Samen trekken ze flink aan de teugels en ze worden met de dag sterker.

Regelmatig gaan ze even de tuin in alhoewel die de benaming niet echt meer waardig is. Het verwordt steeds meer tot een soort superzandbak voor onze tweeling. Ze hebben er gaten gegraven en zaken bloot gelegd waarvan ik niet eens wist dat ze er waren. Aan de ander kant hebben ze me op een paar plaatsen ook een hoop werk bespaart.
We hebben ze een beetje te vrij gelaten en dan zal ons straks wel een beetje op breken maar dat hebben we er wel voor over.
Het enige wat ze tot nu toe slopen is speelgoed en hun eigen kussens.
Balletjes worden onderworden aan krachten doe mij sterk herinneren aan de proef met de 2 halve belinner bollen. De meeste overleven het ook niet erg lang.
daar tegen overleven wij de tweeling steeds beter. ondanks hun nu groter en sterker gebit hebben we nu veel minder wonden en krassen op onze armen dat voorheen. Ze weten alleen nog niet echt raad met die lange en grote poten van ze en die belanden nog wel eens lomp in je gezicht. Dat ze met elkaar ook niet zachtzinnig omgaan blijkt uit de vele slijtplekken in de vacht. Als ze ooit nog eens meedoen aan een jongehonden show dan hoop ik dat de keurmeesters daar niet naar kijken.

We weten nu ook waarom je honden niet op de bank moet laten en al helemaal niet als je er 2 hebt. Ze kunnen zich zo groot maken dat er geen plaats meer voor een ander is. 2 honden en 2 banken honden paradijs en wij zitten op de grond. Moet kunnen vinden ze zelf.
Omdat de bench niet meer dicht gaat (omdat we dat niet meer doen behalve straf) slapen ze snachts ook op de bank. Toch benutten ze de bench nog steeds, regelmatig gaat er eentje in de bench liggen ook snachts. En dat is niet iedere keer de zelfde.
Ik heb soms de indruk dat ze voor elkaar vluchten, de 2 zijn echt aan elkaar gewaagd. Soms gaan ze te keer dat ik bang ben er maar 1 over te houden. 2 tellen later liggen ze koppie aan koppie te ronken of er niets gebeurt is.

Pff is ff geleden maar alles komt weer goed.

Heb best wel wat reacties gehad van diverse kanten.
Dat het wel eens tijd werd om eea op te daten nu een start dan maar.
Met de "pups"als je ze zo nog mag noemen gaat het heel goed, en nu met mij ook.
Na dat ze me een balleltje ter grote van een 2 euro munt uit mijn keel hebben gehaald voel ik me ook een stuk beter. Duurt alleen nog een aantal weken voor ik weer de oude ben. En dan moet ik nog uitzoeken wat de oude is.
Na mijn laatste entry ging het echter snel erg bergafwaarst en de omgeving merkte ook dat alles me steeds meer moeite kostte, ook het schrijven van zo een simpele bijdrage aan dit log.
Vlak voor de operatie verlangde ik echt ernaar opengesneden te worden omdat de situatie erna alleen maar beter kon zijn. Hoe naief kon ik zijn, niemand heeft me er op voorbereid dat ik nu cold turkey moet afkicken van een langdurig te hoog calcium en dat laten mijn spieren en zenuwen me wel merken. Bovendien zat ik na de operatie met een gat in mijn keel waar ze in de film deep throat erg blij mee geweest zouden zijn. Maar die gaat nu langzaam dicht en sneller dan ik eerst had gedacht.

Nu veel lezend over het geen ik heb gehad weet ik dat ik mij zelf de afgelopen maanden ook flink heb tegen gewerkt.
Als ik mij een beetje depri voel heb ik de nijging om een vitamine C tabletje te nemen en onder de zonnebank te gaan. De combinatie wordt ookwel de happy pil genoemd.
Door de zonnekuur wordt de vitamine C omgezet in Vitamine D en je gaat je een beetje gelukkiger voelen. Helaas voor mij ging ik me wel beter voelen maar werd die zelfde vitamine D gebruikt om calcium uit het normale voedsel op te nemen. Zodat ik me dan wel gelukkiger voelde maar wel steeds zieker.

Omdat ik dit stukje tekst toch alleen maar voor mezelf gereserveerd heb ga ik nog maar even door met klagen, later krijg ik misschien daarvoor de kans niet meer.

Na de opertatie gingen mijn voeten slapen soms lang soms kort maar ze bleven tintelen. mijn handen dachten blijkbaar dat wat de voeten kunnen dat kunnen wij ook dus die begonnen ook, dat wordt de laatste tijd wat minder. Mijn slaap ook! Ben nu veel wakker of heb haze slaapjes. Nu de tintelingen langzaam minder werden kreeg ik de krampen, weer eerst de tenen en dat doet zeer, dat neemt nu af, en nu zijn de kuitspieren aan de buurt maar dan wel iedere keer s'nachts als in net in gedommeld ben.

Ik weet het, het is de calcium en ik moet erdoorheen en afkicken doe je zoals gewoonlijk alleen. Ik weet alleen wel dat stoppen met roken makkelijker was.
Ja ik kan een zonnebankje pakken maar het nadeel is dat ik dan straks zo'n witte vierkante plek op mijn keel heb als ik in de zomer aan het strand lig.

Eindigend kan ik alleen maar iedereen waarschuwen:

Mensen Don't do calcium.

Vertel me het maar??????

Gisteren Meegedaan aan een Sinterklaas feestje van mijn vorige werkgever.
Pakweg zo'n 1000 kinderen en volwassenen. Nou deed cora de EHBO in de zaal en ik daar de bar voor de medewerkers, De sint en veel zwarte medewerkers en witte medewerkers, een drukte van jewelste met muziek van de muzikanten die staan te oefenen pieten die elkaar helpen perfect te worden enz. Ook onze 2 waren van de partij. En wat denk je ............ poes lief niet voor te stellen. Op zit gingen ze zitten en op af gingen ze liggen. Het leken wel kinderen op pakjes avond. En dat terwijl ze normaal amper luisteren.
Vaak doen ze net als of ze "af" voor de eerste keer horen. Nou ze stalen in ieder geval weer eens de show. En eenmaal weer thuis.............

Vertel me het maar??????

De les vandaag is kuiten bijten!!!

Vorige week zijn ze ineens van stevig knokken over gegaan op intimidatie grommen.
Zo noem ik het maar want in plaats van het normale trekken en sjorren aan hun kousen en flossen bleven ze nu gewoon naast op of onder elkaar liggen. En met een geweldig grommen en snouwen probeerden ze elkaar te overbluffen het Item van dat moment los te laten. Dan liet de een het los en een moment daarop liet de ander het los en soms was ik het even zat en dan riep ik GENOEG ...... en dan lieten ze het beide los.
Deze week begon wat rustiger Ik dacht dat Berandal in het weekend een spier verrekt had in zijn nek omdat hij jankte van de pijn aan zijn nek als ie wakker werd en als we hem beet pakte. Hij wilde bijna ook niet gaan liggen en was erg rusteloos. En denk je dat Beethoven clementie had met zijn broer, nou vergeet het maar. Die ging gewoon voor de kamer deur staan van als je niet knokt kom je er niet in.
Bij de DA bleek het beestje zelfs na een kwart paracetamol met 39.9 koorts rond te lopen. oeps foutje .......
Hadden we ons net afgeleerd om om de andere dag die thermometer in de reed van die hondje te steken was het dit keer beter geweest om het wel te doen.
Dus geen spierpijn maar darm catarag heeste en bij de volgende uitlaat ronde ja hoor beide aan de schijt. Dat was nou niet bepaald wat de doctor mij had voorgeschreven.
Gelukkig ging het met Berandal al snel beter na de medicijnen. En liet ie Beethoven al snel weten dat hij hier niet de baas was. En hij heeft gelijk want dat ben ik.
En dus gingen ze verder in het zich bekwamen in de intimidatie leer. Nu van morgen grommen ze wat minder en zijn ze over gegaan naar het hoofdstuk kuiten bijten. Waardoor de tegenstander gedwongen wordt om te gaan zitten om te voorkomen dat ze in de kuiten worden gebeten.
En daar zit ik dan nu naar te kijken.

Ps we hebben van de DA verschrikkelijk op ons donder gehad dat we de hondjes paracetamol gaven dat schijnt erg slecht te zijn voor de lever. Dus dat weten we ook weer.

Jong geleerd ...........

Ik stoei graag met de jonkies en dan doe ik dat niet direct zacht zinnig. Ze gaan met elkaar ook niet zachtzinnig om en bijten elkaar op de vreemste plaatsen, nu Dat doe ik ze niet overal na maar met mijn handen knijp ik ze overal waar ik ze pakken kan. Het is nooit laat ik de baas beschermen maar altijd meer van laat ik mijn broertje helpen(beschermen) tegen de baas. Zodat ik altijd tegen alle 2 sta te knokken. Nu ze ouder worden merk ik dat ze zachter en voorzichtiger worden. Hoewel mijn oog nu iets anders probeerd te zeggen. OK er gaat wel eens iets mis in de hitte van het spel.

Nu probeer ik ze tijdens het stoeien alert te houden dat het een spel is en stop dan ook geregeld even met het woord kus waarna de strijd even stopt en ik helemaal afgelebbert wordt. Daarna ga ik weer verder. Wat schets mijn verbazing Ik zie ze van de week extact het zelfde met elkaar doen. Tijdens het knokken met elkaar gaat regelmatig de een of de ander op de ho-ijzers staan en lebberen ze elkaar even af waarna ze rustig verder gaan.

Stoeien of echt knokken.

Ze gaan weer ruim in hun vel zitten, apart van het feit dat Boxers toch al ruim in hun vel zitten geeft dat hier aan dat er weer een groeistuip aan zit te komen.
Aan alles is te merken dat ze nu echt pup af zijn. De donders breken uit als ze maar even de kans zien en het kost een stuk meer moeite om ze onder de knie te houden.
Beethoven is nu veel aangenamer om mee te spelen en Berandal doet steeds meer zijn naam eer aan. Kauwbotten zijn niet meer in, soms zie wat knaagplekken aan het hout van de meubelen. Ik weet nog niet van wie maar ik vermoed van Berandal. Beethoven zie ik vaker een kauwbot pakken terwijl Berandal daar niet graag aan knauwt.
Ik kan wel boos zijn maar dat is toch een periode waar we door moeten, die groeiende kaken bezorgen ze veel last. Ze hebben beide een mooi gebit waar ik zelf ook blij mee ben omdat nu mijn armen er eindelijk niet meer zo gehavend uitzien.
Ik moet nu meer oppassen voor die poten van ze en de scherpe nagels en dat het er 2 zijn, hondjes dan.

Maar daar was eigenlijk dit stukje niet voor, ik wilde eigenlijk een stukje schrijven over de band die de 2 nu hebben, ze ruzieen niet meer zoveel en dat terwijl ik nog steeds geen rangorde kan ontdekken. Sterker nog ze spelen uitstekend samen.
Beethoven wordt steeds rustiger en Berandal wordt wat actiever en dat vind ik natuurlijk prima.
OK er zal wel weer ergens een addertje onder het gras zitten, of misschien is het alleen stilte voor de storm, ik vind het goed zo. Eventjes in wat rustiger vaarwater.
En het doet mij ook goed als ik mijn boek zit te lezen en vanuit mijn ooghoek de 2 heerlijk zie ravotten om een balletje. En ook nu terwijl ik dit inklop, OK ik moet wel eens ingrijpen als het balletje in een schoen terecht is gekomen en ze in de hitte van het spel ook maar even de schoen mee nemen.
Ze worden in hun spel wel steeds geraffineerder zo gaan ze op hun rug liggen om zo het balletje uit elkaars bek te jatten, of wordt er even flink in de ander zijn poot gebeten zo dat ie zijn bek wel open moet doen en het balletje dan moet los laten.
Het balletje wordt tegen mijn buik aan gedrukt zodat de ander er nietbij kan.
Overigens proberen ze me konstant bij hun spel te betrekken. Iets wat niet altijd uitkomt.