2 broertjes.

Soms zit, ik half aan de pc half uit het raam kijkend wat de twee stuiterballen aan het uitspoken zijn, wat te lamballen. Je ziet ze de ene keer samen een oude melk fles voorttrekken en dan weer om een balletje vechten bezig in de tuin. echter zo nu en dan gaat het even om niets fel grommend en met open staande bekjes gaan ze echt hard tegen elkaar te keer. Niet zelden hoor ik er een piepen om dat de ander hem te hard gebeten heeft of op een plaats geraakt heeft waar die het beslist niet graag had. Later zien we dan wel ergens gaatjes en ik roep wel dat dat niet mag omdat het velletje straks niet meer verkoopbaar is maar ach echt ingrijpen laat ik wel uit mijn hoofd. Eventuele wondjes zijn altijd wel te behandelen met wat calendula zalf en soms zit een hoofdje vol met kleine korstjes. He het zijn 2 mannetjes en ze leren nu wat wij als kinderen met spelletjes als boter kaas en eieren tic tac to drie op een rij leren. Je hoeft niet door te gaan tot het uiterste om op een bepaald moment toe te geven dat de ander betere kaarten heeft en dat morgen de situatie geheel anders kan zijn.
Toch huiver je soms een beetje als je ze tegen elkaar hoort grommen en blaffen en je kunt ze even niet zien.
Ze hebben niet echt een versterker nodig om de boodschap over te brengen en wat ik hoor klinkt echt genoeg. En als ik dan plotseling helemaal niets meer hoor ga ik toch maar even kijken wie er over gebleven is.
Maar dat is eigenlijk helemaal niet nodig want meestal vind ik ze dan vredig slapend of er helemaal niets heeft plaats gevonden. Lekker rug aan rug of kop aan kop op een stukje kussen of een handdoek dat ze net hebben veroverd.