Tja

Tjonge het is wat. Je beseft niet waar de tijd blijft, Zo zit je in Bentheim dan ben je een stenen stookhok aan het slopen om plaats te maken voor je caravan. Dan vind je ineens de energie om de garage op te ruimen, nadat je al 20 keer een blauw scheenbeen hebt opgelopen om iets te zoeken in die puinhoop. Je snoeit nog wat bomen en dan zie je dat je pups geen pups meer zijn. Ze wisselen als een tijdje ze worden wat baldadig, ze blijven niet meer in de buurt, ze worden steeds dover.
Natuurlijk let je wel constant op ze maar je ziet ze niet groeien.
Natuurlijk Berandal hiep persoonlijk de stenen ontwijken toen ik het stookhok sloopte en beide waren erg in touw om in de weg te lopen toen de garage uitgemest werd. Ook waren ze druk bezig met het ontwijken van de neervallende takken toen ik de bomen aan het snoeien was. Maar je ziet ze niet echt groeien.
als ze willen kunnen ze al zit, volg, stamooi, hier. Wat ze beslist al kunnen is praten en dan in de vorm van doorgeven wat ze willen. Bak rammel rammel ik heb dost en het water is op. Wehebben de 2 twee ronde camping stoelen gegeven waar ze heerlijk opgerold in kunnen liggen het effect van een hangmat. Sindsdien komen ze niet meer op de bank. Dat is een slag gewonnen maar een nieuwe dient zich aan. Ze kunnen voortaan met hun snuit op de voorkamertafel. En daar lagwel eens wat voedsel.

Niet meer dus.!!!