Ze groeien als kool, we kunnen echt zien waar de brokken blijven. En met de lengte en de hoogte ook hun eigenwijze karakter.
Het beginnen echt 2 persoonlijkheidjes te worden, eigenlijk moet ik zeggen 4 persoonlijkheidjes want apart zijn het kompleet andere honden dan waneer je ze samen hebt. We merken ook dat ze niet echt tegen alleen zijn kunnen en dan bedoel ik alleen buiten elkaar. We laten ze nu ook vaak apart uit omdat dat beter is voor het trainen. En als de ander dan achterblijft zien we dat Beethoven zenuwachtig op en neer loopt en Berandal gaat huilen als ie helemaal alleen is.
Samen trekken ze flink aan de teugels en ze worden met de dag sterker.
Regelmatig gaan ze even de tuin in alhoewel die de benaming niet echt meer waardig is. Het verwordt steeds meer tot een soort superzandbak voor onze tweeling. Ze hebben er gaten gegraven en zaken bloot gelegd waarvan ik niet eens wist dat ze er waren. Aan de ander kant hebben ze me op een paar plaatsen ook een hoop werk bespaart.
We hebben ze een beetje te vrij gelaten en dan zal ons straks wel een beetje op breken maar dat hebben we er wel voor over.
Het enige wat ze tot nu toe slopen is speelgoed en hun eigen kussens.
Balletjes worden onderworden aan krachten doe mij sterk herinneren aan de proef met de 2 halve belinner bollen. De meeste overleven het ook niet erg lang.
daar tegen overleven wij de tweeling steeds beter. ondanks hun nu groter en sterker gebit hebben we nu veel minder wonden en krassen op onze armen dat voorheen. Ze weten alleen nog niet echt raad met die lange en grote poten van ze en die belanden nog wel eens lomp in je gezicht. Dat ze met elkaar ook niet zachtzinnig omgaan blijkt uit de vele slijtplekken in de vacht. Als ze ooit nog eens meedoen aan een jongehonden show dan hoop ik dat de keurmeesters daar niet naar kijken.
We weten nu ook waarom je honden niet op de bank moet laten en al helemaal niet als je er 2 hebt. Ze kunnen zich zo groot maken dat er geen plaats meer voor een ander is. 2 honden en 2 banken honden paradijs en wij zitten op de grond. Moet kunnen vinden ze zelf.
Omdat de bench niet meer dicht gaat (omdat we dat niet meer doen behalve straf) slapen ze snachts ook op de bank. Toch benutten ze de bench nog steeds, regelmatig gaat er eentje in de bench liggen ook snachts. En dat is niet iedere keer de zelfde.
Ik heb soms de indruk dat ze voor elkaar vluchten, de 2 zijn echt aan elkaar gewaagd. Soms gaan ze te keer dat ik bang ben er maar 1 over te houden. 2 tellen later liggen ze koppie aan koppie te ronken of er niets gebeurt is.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

1 opmerking:
Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the TĂȘnis e Sapato, I hope you enjoy. The address is http://tenis-e-sapato.blogspot.com. A hug.
Een reactie posten